Mens en skills boven functielabels

Ik werk al 25 jaar met verschillende mensen in verschillende organisaties, maar één ding is hetzelfde: we kijken naar wat iemand heeft gedaan. Naar zijn titel, zijn cv, zijn functieomschrijving. Kennis veroudert snel. De vraag is dus wat iemand kan leren. De propensity to learn, het vermogen én de wil om te blijven leren, is de enige vaardigheid die echt toekomstbestendig is.

Een cv vertelt wat iemand heeft gedaan. Het zegt niets over wat iemand in zich heeft. Skillsbased kijken betekent: mensen wegen op wat ze kunnen en wat ze kunnen ontwikkelen, niet op het label dat ze dragen. Veel talent blijft buiten beeld. Mensen die buiten het systeem vallen, die empathie, veerkracht en probleemoplossend vermogen in huis hebben waar organisaties om smeken, en toch gepasseerd worden omdat hun label niet past.

In 25 jaar heb ik nog nooit iemand meegemaakt die van nature niet wil bijdragen of excelleren. Wat ik wel heb gezien is hoe functielabels en onze manier van naar werk en hiërarchie kijken dat beperken.

Meer Pit heb ik opgericht om de manier waarop we naar werk en mensen kijken te veranderen. Ik leer organisaties skillsbased werken, elkaars positie beter begrijpen en de samenwerking effectiever maken.

Het begint altijd bij dezelfde vraag: kunnen mijn medewerkers meer dan ze nu laten zien?
Het antwoord is ja. Vrijwel altijd.

Jouw dagelijkse praktijk is mijn ervaring

Ik werkte bij Mannesmann, T-Mobile, Alcatel-Lucent, Leidse Onderwijsinstellingen en diverse scale-ups. Internationale corporates, Nederlandse organisaties en bedrijven die uitgroeiden van startup tot volwassen organisatie. Verschillende sectoren, verschillende culturen, verschillende uitdagingen maar hetzelfde patroon.

Teams vol energie die vastliepen. Leiders die onbedoeld de rem zetten op wat ze eigenlijk juist wilden versnellen. Medewerkers die meer in huis hadden dan ze lieten zien, omdat er simpelweg niet naar gevraagd werd. Wat me het meest raakte: beide kanten durfden elkaar niet echt te zien buiten de systemen, structuren en rollen die ze hadden gekregen. Zoveel onbegrip. En allebei dezelfde frustratie: er moet toch meer zijn. Dat heeft me gevormd. Het was een enorme trigger om Meer Pit te starten en organisaties (maar vooral de mensen erin) te laten zien wat er mogelijk is als we anders tegen mens en werk aankijken.

En verder..

Mijn thuisbasis is Scheveningen, maar zodra de kans zich voordoet ben ik weg. Ik praat te snel, ben verschrikkelijk nieuwsgierig en ben altijd bezig met mensen, culturen en de verhalen die je alleen meekrijgt door ergens echt te zijn. Ik deel mijn leven met manlief, twee katten en een hoop leuke mensen verspreid over binnen en buitenland. Het liefst ben ik op of in zee, geniet ik van alles wat eetbaar en drinkbaar is in de wereldkeuken en verslind ik boeken over menselijk gedrag. 

Podcast: Voor leuke mensen uit mijn netwerk ga ik graag achter de microfoon.

 

Samos: Bij vrienden met een restaurant. Voor de liefhebbers, Eptastadio, een aanrader!

Etna: Het besluit om op de dag van de vlucht nog even de Etna te beklimmen. Zonder goed schoeisel. Geen spijt.

Workshop:  In mijn workshops worden mensen altijd close. Of ze elkaar kennen of niet.

Zee: Poseren voor de zee terwijl ik alleen maar ín de zee wil zijn. Wat we voor onze PR moeten overhebben ;-)